//--เรื่องราวของเส้นขนาน--\\

บางครั้งอะไรที่มันอยุ่ในใจ ก้อควรจะให้มันอยุ่ในนั้นต่อไป
เพราะบางสิ่งหากพูดไปแล้ว อาจทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป
และเมื่อถึงเวลานั้นแล้ว เราจะรู้ว่าวันนั้นเราไม่ควรพูดมันออกไป

มีคนกล่าวไว้ว่า

การรักแต่ไม่ได้รับรักตอบเป็นทุกข์ แต่การรักใครสักคนหนึ่ง แต่ไม่มีความกล้าพอที่จะบอกให้เค้ารับรู้ เป็นทุกข์ยิ่งกว่า
มันคือความจริงที่หาข้อปฏิเสธได้ยาก เพราะมันก็ทุกข์จริงๆนั่นแหละ แต่สำหรับฉันแล้ว ฉันว่าไม่บอกออกไปไม่ดีกว่าหรือ เพราะหากบอกไปแล้วทุกอย่างที่เคยเป็นนั้นเปลี่ยนไป
จากความใกล้ชิดกลับกลายเป็นความเหินห่าง แล้วเมื่อถึงตอนนั้นแล้ว ความเสียใจมันจะมากกว่าไหม ให้ทุกอย่างที่เราคิดมันอยู่ในใจจะดีกว่า ไม่ต้องบอกออกไปให้ใครเค้าลำบากใจ
เพราะถ้าเราไม่บอกออกไป เค้าก้ออาจจะได้แค่เดาเอาเองว่าเราอาจจะรักเค้า ความลำบากใจคงน้อยกว่าให้เค้ารับรู้เลยว่าเรารักเค้าจริงๆ ให้ความจริงครั้งนี้ทำเราเจ็บเพียงคนเดียวก้อพอ
หลายคนอาจจะกล้าที่จะบอกใครสักคนว่ารัก และอาจจะสมหวังกับการบอกรัก แต่สำหรับเราแล้วให้มันเป็นอย่างนี้ไปนั่นแหละ เพราะความจริงที่ได้รับมันอาจเจ็บปวดเกินกว่าจะรับไหวก้อได้

จะเป็นคนเดียวที่ไม่บอกรักเธอ ไม่หวังให้เธอต้องมาบอกรักกัน แต่คนหนึ่งคนที่อยากเจอเธอทุกวัน ไม่อยากผูกพันไปกว่านี้
ได้แต่ห่วงใยเพียงแต่เธอข้างเดียว ไม่ขอยุ่งเกี่ยวเกินกว่าความหวังดี แค่แอบรักข้างเดียวก้อพอ เพราะว่าฉันขอเพียงเท่านี้ ก้อสุขใจ"

คิดซะว่า

"แม้ว่าทางของเรามันจะเป็นได้แค่เส้นขนาน ที่ไม่มีวันที่มันจะมาบรรจบกันได้...แต่อย่างน้อยมันก้อจะเคียงคู่กันตลอดไป"
เส้นขนานอ่ะ ยังไงมันก้อคือเส้นขนานอยุ่วันยังค่ำแหละ มันจะมาตัดกันเหมือน แกน X แกน Y ได้งัยล่ะ จริงมะ???
แต่ก้อไม่เป็นไรหรอก แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าเรารักเขา แต่อย่างน้อยเราก้อได้รักเขา แม้มันจะเป็นแค่รักข้างเดียว แต่มันก้อเป็นความสุขอย่างนึงแล้ว
สัญญาว่าจะรักตลอดไป ไม่มีใครมาแทนที่ได้เลยจริงๆ เราสัญญา

"""""""""""""""""Lด็กผี--CR7"""""""""""""""""""